Euro czy Złotówka? LUD i Profesor Tadeusz Kowalski w Buku

16 maja profesor Tadeusz Kowalski wygłosił w Buku w ramach Latającego Uniwersytetu Demokracji wykład Polska – Unia Europejska: Unia Gospodarcza i Walutowa. Wykład odbył się w pięknie położonym budynku dawnej szkoły rolniczej . Przybyło ponad 20 słuchaczy z Buku i Opalenicy. Jeden uczestnik (KODer) przyjechał nawet z Nowego Tomyśla.

Dynamiczny wzrost po wejśiu do UE

Profesor Kowalski oparł swój wykład na faktach. Wykazał, że Polska oraz inne wschodnio-europejskie kraje, które w 2004 r. i później przystąpiły do Unii Europejskiej, dokonały wielkiego postępu gospodarczego (mierzonego przez wzrost dochodu na jednego mieszkańca). Szczególnie dobrze rozwinęły się te z nich, które porzuciły swoją narodową walutę na rzecz Euro.

Idealizm i interesy

Profesor Kowalski określił się jako zwolennik Unii Europejskiej. Wskazał jednak, że Unia nie jest tworem doskonałym. Struktura zarządzania Unią jest skomplikowana, ścierają się w niej, z jednej strony – polityczne uwarunkowania i interesy poszczególnych państw, a z drugiej strony – dążenia ekonomistów do unifikacji gospodarczej z naciskiem na wspólne dobro i wspólny interes. Proces budowy Unii rozpoczął się po II wojnie światowej. U źródeł Unii Europejskiej leżały idealizm takich polityków, jak francuski premier Robert Schuman (przyszły błogosławiony Kościoła Katolickiego) i interesy reprezentantów kół gospodarczych USA. Dążyli oni do stworzenia jednego, wspólnego rynku, by rozwijać wspólny handel i gospodarkę, tak aby państwa Europejskie nigdy więcej nie toczyły ze sobą wojen a amerykańskie firmy miały wielki rynek zbytu.

Unia walutowa lepsza niż jej brak

Unia rozwijała się stopniowo, zaczynając od obniżania ceł, aż do wprowadzenia wspólnej waluty Euro. Przejście na Euro pociąga za sobą okreslone korzyści oraz koszty, jednak korzyści znacznie przewyższają ewentualne straty. Wspólna waluta zwiększa zaufanie do gospodarki danego kraju i obniża koszty kredytu. W rezulacie kraj posiadający EURO zyskuje więcej inwestorów i szybciej się rozwija.

Wspólna waluta wymusza reformy

Państwa tworzące Unię Walutową musiały stworzyć wspólny Europejski Bank Centralny (ECB). Oznacza to, że musiały zrzec się suwerenności swoich narodowych banków centralnych na rzecz ECB. Dotyczyło to również centralnego banku RFN, czyli najlepszego centralnego banku na świecie. Unia Walutowa to w dużej mierze projekt polityczny. Decyzję o wprowadzeniu wspólnej waluty podjęto zanim gospodarki poszczególnych państw były do niej gotowe. Tak więc proces przyjęcia Euro wymagał i wymaga odpowiedniego dostosowywania się państw członkowskich do właściwych reguł gospodarowania.

Burzliwa dyskusja – Euroentuzjazm, eurosceptycyzm i antyunijność

Po zakończeniu wykładu nastąpiła burzliwa dyskusja. Większość słuchaczy przyjęła wykład profesora Kowalskiego z dużym zainteresowaniem. Wydaję się, że są oni przekonanymi zwolennikami Unii Europejskiej i wprowadzenia Euro. Jednak jeden uczestnik zarzucił Unii „lewactwo” i brak uczciwości. – Przez Unię zbankrutowały stocznie, podczas gdy Niemcy dotowali swoją stocznię w Rostocku, stwierdził. Profesor Kowalski przypomniał, że na początku lat 90-tych wiele polskich przedsiębiorstw upadło bo straciły swój rynek zbytu. Na przykład, producent śmigłowców Świdnik aż 98% swoich przychodów miał ze Związku Radzieckiego. Świdnik upadł bo Związek Radziecki się rozpadł. Słuchacz ten stwierdził też, że wspólna waluta powoduje wzrost cen. Profesor zgodził się, że w wielu krajach ceny wzrosły, ale nieznacznie i tylko niektórych, najtańszych artykułów (np. cena filiżanki kawy). Wydatki te stanowią niewielki udział w całkowitych wydatkach konsumentów w strefie Euro. Jedna z pań stwierdziła, że wykład zwiększył jej sceptycyzm wobec Unii bo kraje Zachodu traktują Polskę tylko jako swój rynek zbytu, za dużo jest zagranicznych banków w Polsce i ludzie za bardzo się zadłużają i za dużo kupują. Profesor odparł, że w latach 1989-90 polskie banki nie miały kapitału, musieliśmy zaprosić kapitał z zagranicy. Alternatywą było 100 lat zaciskania pasa i powolnego rozwoju. Profesor został też zapytany o system walutowy w Danii. – Duńczycy nie zrezygnowali ze swojej Korony, lecz ich bank centralny cieszy się wielkim zaufaniem bo od lat zawsze i szybko idzie w ślad decyzji ECB. Ostatni dyskutant podsumował problematykę nawiązując do historii Wikingów – Gdy porzucili oni rozbój i zajęli się handlem, przestali być postrachem Europy. Właśnie taki jest sens Unii Europejskiej – Ludzie, którzy ze sobą handlują, nie strzelają do siebie.

Udany wykład

Pierwszy wykład LUD-u w Buku udał się. Profesor potrafił zainteresować słuchaczy a wysoka temperatura dyskusji świadczy o istotności i aktualności tematu. Ja ze swojej strony czuję się zachęcony do zorganizowania następnego wykładu LUD-u w tym samym miejscu, jesienią.

Wojciech Klockiewicz

32857602_447658529022437_2468484637505093632_n 32838626_447658365689120_4809731148039061504_n 32836853_447658939022396_1276751931510882304_n 32746935_447658709022419_5188789392327573504_n 32743089_447658602355763_4209938282252861440_n 32690343_447658152355808_7959185676413435904_n   

Podziękowania

Niniejszym składam podziękowania za pomoc w organizowaniu wykładu następującym Paniom i Panom

  • Profesorowi Tadeuszowi Kowalskiemu za zainteresowanie słuchaczy i rozgrzanie ich do gorącej dyskusji
  • Małgorzacie Szlązak za nieodpłate udostępnienie sali wykładowej w swojej pięknej szkole, pomimo różnic w naszych pogladach
  • Joannie Dareckiej za zaproszenie Profesora stworzenie „wydarzenia” na fb i wszelką inną pomoc jaką mi świadczyła pomimo choroby
  • Elżbiecie Krenz za projekty plakatów, zaproszeń itp.
  • Beacie Krajewskiej za ich wydrukowanie a jej Markowi za ich dostarczenie do umówionego miejsca
  • Tadeuszowi Rosińskiemu za zdjęcia z wykładu,
  • Jarosławowi Czetowiczowi za rozwieszenie plakatów w Grodzisku Wklp.
  • mojej żonie Iwonie za pomoc w rozlepianiu plakatów
  • Grzegorzowi Grabowskiemu, Dorocie Kegel, Maciejowi Kazimierskiemu i innym, o których nie wiem, za rozpropagowywanie wydarzenia wśród swoich znajomych,
  • wszystkim słuchaczom i dyskutantom,
  • i wszystkim innym osobom, o których zapomniałem tu napisać, a którzy mi pomogli.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *