Zapraszamy na wykład prof. Tyszki “Teatr polski 1944-1989. Dysydencka muza?”

Zapraszamy na listopadowy wykład Latającego Uniwersytetu Demokracji. Tym razem wysłuchamy wykładu “Teatr polski 1944-1989. Dysydencka muza?”, który wygłosi prof. UAM dr hab. Juliusz Tyszka.

Spotykamy się w dniu 14 listopada 2018 r., o godz. 18:30, w Delcie (ul. Towarowa 35, Poznań), sala konferencyjna na poziomie A.

Prof. Tyszka będzie mówił o dysydenckiej roli, jaką może pełnić teatr w systemie niedemokratycznym.

W każdym systemie totalitarnym lub autorytarnym teatr ma szansę stać się medium społecznego oporu przeciw państwowej władzy dzięki bezpośredniemu kontaktowi wykonawców z widzami. Żadna cenzura nie jest w stanie wychwycić wszystkich dysydenckich niuansów w scenariuszu, a tym bardziej zaplanować czy nawet przewidzieć, jak będzie przebiegała interakcja aktorów z widzami. Wykład stanowić ma próbę odpowiedzi na zawarte w tytule pytanie: czy (a jeśli tak, to jak) polski teatr wykorzystał swój dysydencki potencjał w latach komunistycznej dyktatury?

Prof. UAM dr hab. Juliusz Tyszka jest teatrologiem, kulturoznawcą, performatykiem. Od 1978 roku pracuje w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, jest profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Nauk Społecznych). Autor sześciu książek (m.in. o Teatrze Ósmego Dnia); redaktor i współredaktor prac zbiorowych; autor ponad trzystu artykułów, relacji, szkiców, felietonów i recenzji opublikowanych w Polsce, a także w Belgii, Francji, Holandii, Jugosławii, Niemczech, Rumunii, USA i we Włoszech; tłumacz z języków angielskiego i francuskiego. Ostatnio wydał książkę Mistrzowie (Poznań 2006) oraz napisane wspólnie z Joanną Ostrowską Szkice o teatrze alternatywnym (Poznań 2008) i przełożył z francuskiego książkę Serge’a Ouaknine’a „Książę Niezłomny”. Studium i rekonstrukcja spektaklu Jerzego Grotowskiego i Teatru Laboratorium (Wrocław 2011). Aktualnie pracuje nad monografią Teatr Ósmego Dnia. Krótka historia. Był uczestnikiem i koordynatorem wielu konferencji krajowych i międzynarodowych.

Był liderem i aktorem Studenckiego Teatru ICD; pracował jako kierownik literacki i menedżer międzynarodowy Nieinstytucjonalnego Teatru Zawodowego „Wierzbak” Sp. z o.o., pierwszego prywatnego teatru w Polsce po roku 1950; pełnił funkcję sekretarza generalnego Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatru dla Dzieci i Młodzieży (ASSITEJ); był redaktorem naczelnym założonego przez niego „Poznańskiego Przeglądu Teatralnego”; w 1992/93 r. otrzymał stypendium w ramach Programu J.W. Fulbrighta na New York University; w latach 2001–2004 był sekretarzem generalnym Polskiego Stowarzyszenia Stypendystów Fulbrighta; w latach 1994–2004 współpracował przy Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Malta” (1994 – jego rzecznik prasowy); od 1999 jest „advisory editor” brytyjskiego „New Theatre Quarterly”; wykładał na Université d’Artois w Arras i na Université Rennes 2 (Francja), a od 2006 na Europejskim Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą-Słubicach. Był współzałożycielem i współorganizatorem europejskiego programu studiów magisterskich European Masters in Science of Performative Creativity, koordynowanego przez Universty of Malta, z udziałem UAM i Università „La Sapienza” z Rzymu. Od roku 1995 uczestniczył w pięciu międzynarodowych programach badawczych (także współkoordynował jeden z nich) i jednego krajowego. W latach 1998–2010 był opiekunem Sekcji Nauk o Widowisku (od 2008: Sekcji Performatyki) Koła Naukowego Kulturoznawców UAM, animatorem kilkunastu programów edukacyjno-artystycznych, w tym trzech międzynarodowych, z udziałem twórców i animatorów kultury z Niemiec, Belgii, Francji, Kanady i USA. Od 2013 recenzent portalu teatralny.pl

Do jego zainteresowań badawczych należą: społeczny i artystyczny kontekst funkcjonowania teatru alternatywnego, performatyka i teoria widowiska, teoria aktorstwa, teorie Konstantego Stanisławskiego i ich recepcja w Polsce oraz ich wpływ na współczesną kreację teatralną, dorobek Jerzego Grotowskiego w dziedzinie praktyki i teorii „działań typu widowiskowego”, historia teatru studenckiego i alternatywnego w Polsce, teatr eksperymentalny w USA, teatr amerykański, teatr dla dzieci i młodzieży, historia teatru polskiego w latach 1944–1956, zastosowanie technik teatralnych w terapii, edukacji oraz w biznesie.

Latający Uniwersytet Demokracji
Komitet Obrony Demokracji Wielkopolska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *